تبلیغات
.::فوزالعظیم::. - مجموعه روایات ظهور(از خروج سفیانی تا ظهور امام زمان عج)
.::فوزالعظیم::.
از دل به دفتر از دفتر به دلها
.:فوزالعظیم:.

بسم الله الرحمن الرحیم



در این پست کوشیدیم تا به طور کوتاه و خلاصه به چندی از علامات و روایات ظهور بپردازیم .


نگاه امام بین رکن و مقام می ایستد و فریاد می زند: ای یاران مخصوص من و ای کسانی که خداوند شما را برای نصرت و یاری من بر روی زمین ذخیره کرده است، با حال اطاعت نزد من حاضر شوید. صَیحۀ امام در شرق و غرب به گوش آنها می رسد و آنها این صدای ملکوتی را می شنوند و به سوی امام حرکت می کنند و در چشم بر هم زدنی بین رکن و مقام نزد امام حاضر می گردند.



امام زمان(ع)در حجاز:سفیانی به منظور کنترل حجاز که محل آغاز قیام جهانی مهدی موعود(ع)است، در صدد تصرّف حجاز بر می آید. این در حالی است که امام زمان(ع) نیز از یمن به سوی مدینه حرکت می کند. سفیانی پس از آگاهی از حضور حضرت مهدی(ع) در مدینه سپاهی را به سوی آن شهر گسیل می دارد، اما امام(ع) به سوی مکه حرکت می کند، و سفیانی نیز در تعقیب آن حضرت، سپاه خود را به جانب مکه می فرستد....(بقیه در ادامه ی مطلب)....



امام(ع)در هیئت یک شبان وارد مکه می گردد. امام(ع) پانزده روز پیش از ظهور با ده تن از یاران خاص خود بر فراز کوه «ذی طوی» با پای برهنه ایستاده و ایشان را از تصمیم خویش مبنی بر فرستادن یکی از یاران خویش به سوی مردم مکه آگاه می سازد.

«پس ایشان مردی از اصحاب خویش(محمد نفس زکیه) را فرا خوانده و به او می گوید: به سوی اهل مکه برو و بگو: ای اهل مکه، من رسول فلان به سوی شما هستم و او به شما پیام می دهد: ما اهل بیت رحمت و معدن رسالت و خلافت هستیم، و ما ذریۀ محمد و از سلالۀ پیامبران هستیم...حق ما از زمان رحلت پیامبرمان تا به امروز غصب شده است. پس ما شما را به یاری فرا می خوانیم، پس ما را یاری نمایید*... پس هنگامی که این مرد پیام امام(ع) را ابلاغ می کند، به وی حمله می برند و وی را مابین رکن و مقام سر بریده و به شهادت می رسانند**».[1]

*در این هنگام هنوز جمع سیصد و سیزده نفری یاران امام(ع) کامل نشده است. فراخواندن اهل مکه به یاری از سوی امام برای اتمام حجت با ایشان است. اگر ایشان به این دعوت پاسخ دهند، شهر بدون خونریزی تصرّف خواهد شد.

** این جنایت در حرم امن الهی که نمایانگر اوج توحّش عاملان آن است، در آسمان و زمین نقطه عطفی مهم در سیر تحولات آتی ایجاد می نماید. امیرالمؤمنین(ع) فرمود:«آیا شما را از انتهاى سلطنت بنى‏فلان باخبر كنم؟ كشتن نفس حرام در روزى حرام در شهر حرام. قسم به آن كه دانه را شكافت و آدمى را آفرید، پس از آن بیش از پانزده روز حكمرانى نخواهند كرد»-الغیبة نعمانى؛ ص173- بحارالانوار؛ ج52، ص234.

چهارده روز بعد، در شب تاسوعای حسینی، فرشتگان، پیامبران و ارواح مؤمنین در کنار بیت المعمور در آسمان چهارم گرد می آیند.

«برای محمد، علی، حسن و حسین(علیهم السلام) چهار منبر نورانی نصب می گردد...پس ایشان بر آن منابر بالا می روند و ملائکه و پیامبران و مؤمنان در نزد ایشان گرد می آیند و درهای آسمان گشوده گردد».[2]

«...پس پیامبر می گوید: پروردگارا، این میعاد توست که در کتابت وعده فرمودی...».[3]

«سپس محمد و علی و حسن و حسین به سجده افتاده و می گویند: خدایا غضب فرما چرا که حریم تو هتک گردید، دوستان تو کشته شدند، و بندگان خوب تو به ذلّت افتادند».[4]

«چون(امام زمان) اذن ظهور می یابد، خدای را به نام عِبرانی او می خواند، پس 313 یار او در یک چشم بر هم زدن نزد وی حاضر می آیند».[5] 313 یار خاص امام عصر(ع) مصداق «امّت معدوده» در آیه 8 سوره هود می باشند.خداوند یاران خاص حضرت مهدی(ع) را در چشم بر هم زدنی، به طی الارض نزد آن حضرت حاضر فرمایدو این تأویل آیه شریفه است که: « در خیرات با هم مسابقه دهید كه هر كجا باشید، خداوند همه شما را مى‏آورد»- بقره؛148. همچنین از معصوم نقل است که: «مقصود از خیرات در این آیه، ولایت ما اهل بیت است»-الغیبة نعمانى؛ ص214- منتخب‏الاثر؛ ص422.

اهل مکه تعجب می کنند که این مردان جوان که«همگی هم شکل و هم قد و هم لباس و همگی به زیباییِ هم هستند»[6]چگونه توانسته اند با شکستن محاصرۀ سفیانی وارد شهر شوند.

«آنان 313 مرد به عدد اهل بدر هستند که خدا ایشان را در یک شب در مکه گرد می آورد و آن شب، شب جمعه باشد».[7]

«مردی از بنی مخزوم جمع مردمان را شکافته و نزد رئیس شان می آید و می گوید: من دیشب خواب عجیبی دیده ام».[8]«دیدم که ابری در آسمان ظاهر شد و آرام آرام به سطح زمین آمد تا به کعبه رسید. در آن ابر ملخ هایی دیدم که بالهایشان به رنگ سبز بود. آن ملخ ها مدت زیادی دور کعبه طواف کردند و سپس به شرق و غرب عالم پرواز کردند...».[9]

اهل مکه از معبّری حاذق درخواست می کنند که آن خواب را تعبیر نماید. وی می گوید:«دیشب لشگری از لشگریان خداوند وارد این شهر شده است و شما توان مقاومت در برابر ایشان را ندارید».[10]

اهل مکه پس از اندکی اندیشه به این نتیجه می رسند که این لشگر، همان گروه جوانان تازه وارد هستند لذا تصمیم می گیرند که ایشان را دستگیر کنند، اما به ناگاه چنان رعب و وحشتی در دلشان می افتد که از این کار منصرف می شوند. یکی از بزرگان مکه می گوید:«بر آنان شتاب نکنید، آنان منکری آشکار نکرده اند و به عمل خلافی دست نزده اند...و سیمای اهل صلاح دارند».[11]

«(پس در این هنگام)خداوند خواب را بر گوشها و چشمهای ایشان مسلط می کند، پس دیگر گرد هم نمی آیند تا هنگامی که قائم قیام فرماید».[12]


ظهــور موعــود


شب عاشورا، امام زمان(ع) در مسجدالحرام دو رکعت نماز گزارده و دست به دعا بر می دارد و در حال اضطرار، خداوند را می خواند و این شأنِ آیۀ شریفۀ«أمّن یجیبُ المضطر اذا دعاه و یکشف السوء»است.[13]اکنون بناست که امری عظیم اتفاق افتاده و خداوند برای نخستین بار در مسیر تاریخ بشر دخالتی غیرمعمول و آشکار فرماید.

در سپیدۀ فجر ظهور، در لحظاتی که بناست شب تاریک غیبت کبری به پایان رسد، پرچم امام عصر(ع) که در کنارش قرار دارد خود به خود باز شده و شمشیر وی از غلاف بیرون می آید:

«بر پرچم مهدی نوشته شده است: البیعتُ لِلّه...بیعت برای خداست».[14]

«از برای اوست شمشیری در غلاف که چون هنگام قیام وی رسد، از غلاف بیرون آمده و در حالی که خدای آن را به سخن در آورده می گوید: قیام فرما ای ولیّ اللّه...».[15]

مفضّل بن عمر از امام صادق(ع) از کیفیت ظهور حضرت ولیّ عصر(ع) سؤال می کند و آن حضرت می فرماید:«به تنهایی ظاهر می شود، به تنهایی وارد مسجد الحرام می شود، به تنهایی دست به دامن کعبه می زند، شب را به تنهایی در کنار بیت به سر می برد. چون مردم به خواب روند و شب فرا رسد، جبرئیل و میکائیل و صفوف فرشتگان بر او وارد می شوند. جبرئیل به آن حضرت عرض می کند که: یا سیّدی، سخنت مقبول و فرمانت مطاع است. پس آن حضرت دست بر چهره اش کشیده، می فرماید: «ستایش خداوندی راست که وعدۀ لطف و رحمتش را بر ما محقّق فرموده و ما را وارث همۀ سرزمین بهشت گردانید تا هر جای آن که بخواهیم منزل کنیم، زیرا آن روز پاداش نیکوکاران بسیار نیکو خواهد بود». آنگاه امام بین رکن و مقام می ایستد و فریاد می زند: ای یاران مخصوص من و ای کسانی که خداوند شما را برای نصرت و یاری من بر روی زمین ذخیره کرده است، با حال اطاعت نزد من حاضر شوید. صَیحۀ امام در شرق و غرب به گوش آنها می رسد و آنها این صدای ملکوتی را می شنوند و به سوی امام حرکت می کنند و در چشم بر هم زدنی بین رکن و مقام نزد امام حاضر می گردند. در این حال خداوند متعال به نور امر می کند که به صورت عمودی از زمین (بالای سر ایشان) تا آسمان کشیده شود و بر ساکنان سرتاسر زمین پرتو افکند. این نور مؤمنان را به شادی و سرور وا می دارد زیرا از قیام قائم ما اهل بیت خبر ندارند، اماچون صبح شود آنها در محضر مقدس و در فرمان امام(ع) قرار می گیرند و تعداد آنها سیصد و سیزده تن به عدد اصحاب پیامبر(ص) در روز جنگ بدر است».

[15]

 

 

 

 «سپس قیام کند و بر کعبه تکیه دهد و 313 تن از یارانش گرد او را بگیرند...پس اولین سخنی که بر زبان جاری کند، آیۀ شریفه است که: بقیه اللّه خیرٌ لکم ان کنتم مؤمنین».[16]

سپس می فرماید:«انأ بقیه اللّه و حجته و خلیفته علیکم...من بقیه اللّه و حجت او و خلیفۀ او بر شما هستم».

امام(ع) پیراهن رسول خدا(ص) را بر تن دارد. بر آستین چپ این پیراهن لکۀ خونی وجود دارد که از زخم لب و دندان پیامبر در جنگ احد باقی مانده است.

بعد از خواندن نماز صبح، امام(ع) کنار حجرالاسود می ایستد:«و با اوست پیمان نامه ای از رسول خدا که پسران از پدران به میراث برده اند».[17]«و دست راست خود را دراز کرده و می گشاید و نور سفید و خیره کننده ای از آن تلألو می کند...».[18]پس می فرماید:«این دست خداست و از خداست و به امر خداست...».[19]سپس آیۀ شریفه را تلاوت می کند:«انّ الذین یُبایعونک انّما یُبایعون اللّه».[20]«...پس نخستین کسی که دست وی را می بوسد، جبرئیل است که پس از آن بیعت می کند».[21]

«نخستین کسی که با قائم(ع)بیعت می کند، جبرئیل است که به صورت پرندۀ سفیدی نازل می شود و بیعت می کند. خداوند او را با سه سپاه یاری می فرماید: ملائکه، مؤمنین، و رعب در دل دشمنان».

«پس چون خورشید طلوع کند، صیحه ای برخیزد و به خلایق خطاب کند: ای گروه خلایق، این مهدی آل محمد است... اولین گروهی که دستش را ببوسند ملائکه هستند و سپس گروه جنّیان و سپس نقیبان(313تن) در حالی که می گویند: سمعنا و اطعنا...».[23]

امام جواد(ع) فرمود: «وقتى كه 313 نفر یاران خاص امام قائم(عج) به خدمتش در مكه رسیدند، حضرت دعوتش را به جهانیان آشكار مى سازد (ظهور مى كند) و وقتى كه این تعداد به ده هزار تن رسید، به اذن خداوند متعال قیام مى كند (خروج مى کند)».                    

 

«منادی به نام قائم ندا می دهد...و هر قومی آن را به زبان خود می شنوند».[24]

بنا بر اخبار، چند ندا جهانیان را از ظهور مهدی(ع) آگاه خواهد ساخت؛

1-   «...جاء الحق و زهق الباطل أنّ الباطل کان زهوقاً... حق آمد و باطل نابود گردید. به درستی که باطل نابودشدنی بود».

2- «لعنت خدا بر آنانی که بر محمّد و آل محمّد(ص) ستم روا داشتند».

3- امیرالمؤمنین(ع)بر قرص خورشید ظاهر شده، ندا می دهد:«خداوند، ولیِّ عصر؛ محمّدبن الحسن المهدی را برای نابودی ظلم برانگیخته است؛ به سخنان او گوش فرا دهید و فرامینش را اطاعت نمایید».

در کتاب میلکیس نبیّ(ع) آمده است که خداوند سبحانه و تعالی می فرماید:[24]«... ای کسانی که از اسم من ترسناک هستید، به زودی کسی که آفتاب عدالت و شفا زیر بال اوست بر شما طلوع نماید...به زودی مبعوث می­نماییم بر شما پیش از آن ایلیا را».[25]در اخبار متواتره وارد شده است که اسم حضرت امیرالمؤمنین(ع) در تورات، ایلیا است و در باب علائم ظهور حضرت حجه بن الحسن(ع) که در نزد قرصِ آفتاب صورتی ظاهر می­شود، مراد از آن امیرالمؤمنین(ع) است. آن بزرگوار، در اوان ظهور حضرت قائم(ع) ظاهر می شود و آفتاب قریب یک ساعت در مرکز خود از سیر کردن می ایستد.

آسمان به سختی تیره گردد و خورشید ناپدید شود چنان كه گویی غروب كرده است و تا به هنگام عصر پدید نیاید، و آنگاه كه به جانب مغرب رسیده باشد، از مغرب طلوع كند و پس از آن باب توبه بسته شود.

مردم با شنیدن ندای آسمانی به سوی مسجدالحرام می روند. پس امام(ع) بر کعبه تکیه کرده و خطاب به ایشان می فرماید:«ای مردم، ما آل محمد-که درود خداوند بر او و خاندانش باد- در درجۀ اول از خداوند بزرگ و سپس از بندگان خداوند که به ما پاسخ دهند، یاری می طلبیم*. ای مردم، ما خاندان پیامبر شما هستیم و از هر کس به خداوند بزرگ و حبیب او رسول اللّه سزاوارتریم...».[26]اهل مکه با شک و تردید به سخنان آن حضرت گوش می دهند.

* البته طلب یاری از مردم، به جهت امتحان و اتمام حجت بر آنهاست.

«از بزرگترین ابتلائات و آزمایشها این است که صاحب ایشان به شکل جوانی بر ایشان ظهور می کند در حالی که می پندارند که وی باید پیرمردی باشد».[27]«او برانگیخته می شود در حالی که بین سی و چهل سال به نظر می آید».[28]«پس اهل مکه بر می خیزند تا وی را به قتل برسانند، پس سیصدوسیزده یار آن حضرت مانع از نزدیک شدن مردم به ایشان می شوند».[29]

شیطان که از ظهور مهدی(ع) نگران است، در هنگام غروب آفتاب بر آسمان صعود کرده و برای منحرف ساختن اهل زمین«...فریاد می زند: ای مردم، آگاه باشید که سفیانی و یاران او بر حق هستند».[30]همۀ مردم این صدا را می شنوند و عده ای آن را باور کرده و گمراه شده و از امام زمان(ع) برائت می جویند.«...فَیُثَبِّتُ اللّه الذین امنوا بالقول الثابت علی الحق و هو نداء الاوّل...پس خدای ثابت می دارد کسانی را که ایمان آوردند به گفتار ثابت بر حق، و آن ندای نخستین است».[31]

*شرح تفصیلی علائم و شرایط و کیفیت ظهور از سوی معصومین علیهم السلام کار را برای مدّعیان دروغین مهدویت غیرممکن کرده است، به طوری که برخی از ایشان، چون سید باب و بهاء اله، را مجبور کرد که دعوی مهدویت را پس گرفته و دعوی الوهیت نمایند!




نظرات و پیشنهادات خود را از ما دریغ نکنید.

اللهم عجل لولیک الفرج

کپی مطالب (انتشار مطالب) باذکر نام و لینک .::فوزالعظیم::. بلا مانع است.

منابع تحقیقات

  1. از امام باقر (ع) بحار الانوار ج 52
  2. از امام صادق(ع) بحار الانوار ج 52
  3. از امام صادق(ع) غیبت نعمانی
  4. از امام صادق(ع) بحار الانوار ج 52
  5. _غیبت نعمانی_ بحار الانوار ج52
  6. از امیرالمومنین(ع) الملاحم والفتن
  7. از امام صادق (ع) الملاحم والفتن
  8. از امام صادق (ع) نفس المصدر
  9. از امام صادق (ع) نفس المصدر
  10. از امام صادق (ع) نفس المصدر
  11. از امام صادق (ع) نفس المصدر
  12. _غیبت نعمانی_بحار الانوار ج52   نورالثقلین ج4.
  13. از امام صادق (ع)_ کمال الدین_ الملاحم والفتن.
  14. از امام صادق (ع)_ کمال الدین_ بحار الانوار ج52.
  15. بحار الانوار ج53.
  16. از امام باقر (ع)_کمال الدین_ بحار الانوار ج52.
  17. از امام باقر (ع) الاختصاص
  18. از امام صادق (ع) مختصر بصانر الدرجات_الهدایت الکبرا.
  19. از امام صادق(ع) بحار الانوار ج 53
  20. به درستی کسانی که با تو دست بیعت میدهند با خدا بیعت میکنند،فتح10
  21. از امام صادق(ع) بحار الانوار ج 53
  22. _روزگار رهایی _ روایتی از زبان  ابان بن تغلب.
  23. از امام صادق (ع) مختصر بصانر الدرجات_بحار الانوار ج53
  24. از امام صادق (ع)_ کمال الدین_ بحار الانوار ج52.
  25. عبقری حسان.
  26. حسان الشیعه نقل از (عقبری حسان) مرحوم علامه شیخ علی اکبر نهاوندی.
  27. از امام باقر (ع)
  28. از امام صادق (ع)_ غیبت نعمانی_ بحار الانوار ج2.
  29. از امیرالمومنین(ع) الملاحم والفتن.
  30. از امام سجاد (ع) بحار الانوار ج52
  31. از امام صادق (ع)_ کمال الدین_ بحار الانوار




طبقه بندی: مجموعه روایات ظهور از خروج سفیانی تا ظهور امام زمان(عج)، 
برچسب ها: روایات ظهور امام زمان، احادیث ظهور امام زمان، فرجام سفیانی، احادیث و روایات در باره ی ظهور، کشته شدن نفس زکیه، 313 یار امم زمان،
ارسال توسط حجت
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ